The Hot Sprockets (IR)

The Hot Sprockets (IR)

The Hot Sprockets are five brethren who came together with a shared love of rock n’ roll music; the kind that is haunted by the ghost of electric dirt. Take the good-time revolutionary spirit of MC5, add some rough-edged Jon Spencer Blues Explosion and then simmer it down to the sounds of bittersweet soul yearnings, you are somewhere close to the cosmic realm of The Hot Sprockets.

The band were brought together through a shared love of Rock n’ Roll music. They have been together for six energetic years. All band members hail from the suburbs of South Dublin, and their sound has been described as the perfect blend of Americana and bluesy Irish rock n’ roll.

The Eskies (IR)

The Eskies (IR)

Purveyors of music that meanders from sea soaked waltz to Italian tarantella, from Brassy funeral march-esque lament to weep along Klezmar knees up, from chain gang holler to rag time finger snap. Skipping through the dark side of anything that makes you want to dance, steeped in melodrama and usually with not a small amount of tongue in cheek.

The Eskies have brought this unique brand of folk noir/gypsy jazz/sea shanty and swaggering stage spectacle to ballrooms and booze houses far and wide, sullying soirees and lowering inhibitions of get togethers and social occasions wherever they have ventured.

Their debut album ‘After The Sherry Went Round’ is in shops now and is also available for download from iTunes.

Christof van der Ven (NL)

Christof van der Ven (NL)

Een wonderlijk verhaal, dat van Christof van der Ven, artiestennaam Christof. Als vroege twintiger verliet hij het Brabantse plaatsje Handel en toog naar Ierland met de droom full time muzikant te worden. In de straten van Galway en met bandjes in de pubs aldaar is hij begonnen met spelen en ontwikkelde hij zich als muzikant. Later verhuisde hij naar Londen om zijn solo-carriere serieus van de grond te tillen. Hij ging toeren als support act met bands als Bear's Den, The Staves en The Boxer Rebellion. In het begin van 2016 werd hij gevraagd om toe te treden tot Bear's Den, waarmee hij hij op tot de verbeelding sprekende festivals als Glastonbury, Rock Werchter en Pinkpop speelde en een tour door de VS deed. Tussen de bedrijven door is hij bevlogen met zijn solo-werk in de weer, waarvan de in mei 2016 verschenen EP ‘Montreal’, met daarop vier onderscheidende indiefolk-tracks, het meest recente wapenfeit is. Nieuw materiaal staat op de rol voor najaar 2017.

Ferocious Dog (UK)

Ferocious Dog (UK)

2016 was a defining year for Ferocious Dog. From playing Billy Bragg’s Left Field stage at Glastonbury in front of a massive crowd, to sharing the stage with The Levellers on their sold out European and UK tour in November and December and many sold out shows in-between. Ferocious Dog left the audience under no doubt that they had witnessed a band that has the talent and passion to go on to dominate the folk/punk music scene.

With European and UK tours booked for 2017, and slots at some of the UK’s and European favourite festivals, this promises to be another exciting year in the ascent of this exceptional band.

Ferocious Dog offer a full-on six-piece sound that encompasses folk infused with rock, reggae and Celtic vibrations. The combination of instruments creates a palette of sound that offers infinite variations: going in hard to get the audience up and moving, or slipping into melodic passages and dub-like fusions. The songs are deeply personal and their fans can really identify with the words. Dan Booth, on fiddle, and Ellis Waring, playing just about everything with strings, bring a huge amount of intricacy to the breakneck pace of their songs. Les Carter (ex Carter USM) on guitar and the rhythm section of Scott Walters and John Alexander hold things together brilliantly, and with Ken Bonsall’s lyrics and sheer likability, you have a whole greater than the sum of its parts. Ferocious Dog are well known and popular for their high octane live performances.

Molotov Jukebox (UK)

Molotov Jukebox (UK)

Having traversed the globe with their headline performances while racking up hundreds of festival appearances including Glastonbury, Eurosonic and Womad, Molotov Jukebox are a band of true universal appeal and released their second album, Tropical Gypsy in April, following on from the success of 2014’s debut Carnival Flower.

Natalia Tena (of Harry Potter, Game of Thrones and 10,000KM fame) fronts the six-piece band with her infectious and sultry lead vocals, her accordion backed up by Balkan fiddle, powerful Latin trumpet and a pounding rhythm section that gets the crowd moving at every raucous show. 

With their album title Tropical Gypsy giving name to their unique genre (nicknamed ‘gyp-step’ by their thousands of fans), Molotov Jukebox prove again and again that dancing has no borders with their bi-lingual fiesta floor fillers.

Reverend Shine Snake Oil Co (DK)

Reverend Shine Snake Oil Co (DK)

The true origins of REVEREND SHINE SNAKE OIL Co. are shrouded in hearsay and conjecture. It is however a story to be told and as the name suggests, it is anything but simple…

Moving from their native New York to Copenhagen, Claudius Pratt and song writing partner Justin Moses Gunn founded REVEREND SHINE SNAKE OIL Co. in 2007.They are joined by Martin Ollivierre on bass, Matthias Klein on drums

Primitive & grounded, folk-tales connect seemingly disparate genres into a single curbstone philosophy “SOAP BOX MUSIC”. Converging African polyrhythms with punk-rock dissonance. Combining swing, rock-steady and rhythm & blues… Sarcastic and sentimental; Agitated and serene… R.S.S.O.Co. is a throwback to the Negro spirituals and the American folk tradition. They too are a salute to advertising and commercialism- raised together, like traveling horse and buggy teams, peddling miracle medications and their sundries to a stripped and intimate pulse.

Willey Tea Taylor (USA)

Willey Tea Taylor (USA)

Willy Tea Taylor, gekenmerkt als Will “The Bull” Taylor in de film The Kingdom of Survival, is geboren en getogen in Oakdale Californië. De zelf uitgeroepen Cowboy hoofdstad van de wereld heeft meer NFR Champions dan ergens anders. Willy is erg trots op zijn roots en komt uit een lange lijn van hard werkende veehouders – hij kan je dan ook in tranen laten uitbarsten met zijn roerende verhalen over het verleden. Hij is een hellraiser en dichter in een. Willy Tea is al 6 jaar lang een full-time professioneel muzikant en is vooral bekend als co-frontman van de kringloopwinkel OUTFIT. Hij balanceert zijn tijd met de band, het schrijven van liedjes, uitvoeren en opnemen – dit jaar heeft hij gespeeld in bars en op evenementen over de hele VS als solo artiest. Hij reist momenteel door de VS en is bezig met het maken van een film getiteld ‘Searchin’ voor Keuken Guy Clarke’s.

“Willy’s approach is very simple. Just him, his songs, and an ancient parlor-sized four string guitar with a hole in the sound board big enough for Arnold Schwarzenegger to drive his Hummer through. For those who like to rock out with your sock out like a Chilli Pepper, then yeah, this may not be your aesthetic. But for the rest of us searching for that chicken soup for the soul of the audio persuasion, stuff that napkin down the front of your shirt and get to slurping.”

Copy of The Old Ditch Riverhoppers (NL)

Copy of The Old Ditch Riverhoppers (NL)

The Old Ditch Riverhoppers is een old time bluegrass band uit Utrecht. Sinds 2014 speelt het viertal op podia door heel Nederland en België, ook was de band te zien op festivals als Muddy Roots Europe en Mañana Mañana. In het voorjaar van 2016 brachten de Riverhoppers een 7” met eigen materiaal uit en ondertussen wordt er gewerkt aan een nieuwe release.

De 7” ‘Kentucky Trainwreck’ werd opgenomen met Bart van Strien, die als banjospeler bij de Blue Grass Boogiemen ruim 25 jaar bluegrass-ervaring meebracht naar de studio. Naast de instrumentale titeltrack is er op de A-kant nog een eigen nummer te vinden: John The Man Of Glass, waarvoor ook een clip werd opgenomen. Op de B-kant zijn covers te horen van Jimmy Martin (Hitparade Of Love) en The Stanley Brothers (Daybreak In Dixie).

De tracklist van deze 7” laat precies zien wat The Old Ditch Riverhoppers live ook brengt: een energieke afwisseling van onverwoestbare klassiekers uit de bluegrass-geschiedenis en eigen werk dat naast een authentiek geluid ook een frisse eigen visie laat horen. Van up-tempo tracks vol vlijmscherpe banjo-rolls en virtuoos mandoline-spel tot meeslepende murder ballads en traditionele gospels.

The Old Ditch Riverhoppers:
Jabe Faber: zang, banjo, gitaar
Maurits Mekenkamp: mandoline, fiddle, zang
Franke Kooistra: contrabas, zang
Martijn Koetsier: gitaar, Dobro

ANDRÉ VAN DEN BOOGAART (NL)

ANDRÉ VAN DEN BOOGAART (NL)

Recht uit het hart; een term die te pas en te onpas wordt ingezet om het werk van een songschrijver te duiden. Als het op iemand van toepassing is, dan geldt dat voor André van den Boogaart. Geen quasi-poëtisch geneuzel, maar ruw houten teksten uit het leven gekerfd. In het Nederlands, want daarmee kan hij zijn - op z'n zachtst gezegd - dynamische levenswandel het scherpst duiden. Die verhalen zet hij op een muzikale basis van blues, rock en country, maar met hulp van zijn nieuwe begeleidingsband de Tornado’s klinkt zijn geluid breder dan ooit. Want ondanks dat Van den Boogaart in zijn moerstaal zingt, geven deze multi-instrumentalisten met onder andere trompet, sousafoon, piano, mandoline, pedal steel en accordeon in het arsenaal de toehoorder het gevoel in New Orleans te zijn. In de eerste helft van 2018 verschijnt het derde album van André van den Boogaart, getiteld ’Terugweg Van Nergens’

Bony King (BE)

Bony King (BE)

Belgische singer-songwriter Bram Vanparys heeft als The Bony King of Nowhere, dat voortaan gewoon Bony King zal heten, vier albums en een soundtrack op zijn conto staan. Voor zijn laatste langspeler Wild Flowers trok hij naar Los Angeles. Samen met Ryan Freeland aan de knoppen nam Bram er 10 liedjes op, onder meer met de nu al legendarische sessiedrummer Jay Bellerose (Robert Plant, Ray Lamontagne, Solomon Burke, Bonnie Raitt) en bassiste Jennifer Condos (Bruce Springsteen, Ryan Adams). Eric Heywood (The Pretenders, Ray Lamontagne) neemt op het grootste deel van dat album de pedal steel voor zijn rekening en dat zonder dat de liedjes ooit te amerikaans gaan klinken. Thuis vertaalt Bram die klassieke en trefzekere sound naar het podium met zijn vaste begeleidingsband. Een concert om naar uit te kijken! 

Revel in Dimes (US)

Revel in Dimes (US)

There is boot-stompin’, soul-shakin’ rock-‘n’-roll — and then there is reveling in Revel in Dimes. This is not The Black Keys and The Red Hot Chili Peppers, blended together by way of Jack White and a nice hook; this is unmanufactured music that shakes you up and spits you back out, all ugly and heavy and mean, the way they invented music to be. This might get dangerous, is what you need to know before we get started here, because this is what fearlessness sounds like.

Washington Duke and Eric Simons spent years getting polished in the fine art of the dirty blues as a hired-gun rhythm section playing popcorn-quick drums and buttery-goo guitar in too many New York City bands, together and apart, throughout the better part of the 21st Century. But after each gig, they found themselves coming back to their shared North Mississippi influences of Junior Kimbrough and R.L. Burnside, wondering what happened to the juke joint in the midst of a blues-rock renaissance. If the Delta was having its garage-rock, gold-record moment, why wasn’t anyone dancing in the damn garage?

“The blues doesn’t have to sound perfect,” Duke says. “It’s actually better if it doesn’t sound perfect. So the whole look-at-me-being-a-rock-star thing never worked for us. And I think that’s why the whole DJ culture is working right now: People just want to get lost in enjoying the music and having a good time — they don’t need to be staring at some icon.”

Well, Duke and Simons found their icon anyway. Because there are beautiful, booty-shakin’, fist-pumpin’ female lead singers — and then there is Kia Warren, who is all that and will break your fucking house down. She worked at The Surf Lodge in Montauk, where she’d been distracted, like everyone else in the joint, by these two guys covering T-Model Ford at full volume in the Hamptons on a Sunday afternoon last summer. So she sent her friend toward the stage, pretending to be her manager, to see if, hey, maybe these guys could use an extra voice for a couple songs. “We were like, Girl, this ain’t karaoke,” Simons says. “But then Kia got up there and we were like, Damn, that girl can sing. And it worked out perfectly, because she doesn’t have just one style, and nowadays it’s tough to nail down any particular genre that people can reach out and grab — so we lean toward ’em and let ’em grab a hold of everything.”

Hold tight indeed. Listen to “Shame,” and you will hear a stompin’ riff written two years ago by two men, and Warren’s melody — never the same twice, always just right — will make you wear your sole thin. Close your eyes during “Last Breath” at your own risk, lest Simons’ Les Paul — slipping and sliding, heaving and hammering — leaves you running into everything around you. Go see Revel in Dimes do “You Gotta Go Down” in all its many moods — equal doses Leadbelly and Led Zeppelin, punk and The Pink Panther — and… well, you’ve just really got to go down and see ’em.

“We bring it back closer to where the blues and rock really started out, but there’s a vibe you can’t put a name to,” says Warren. “We feed off those roots, and each other, and the crowd, and having fun. So people come to our shows and they see that and they feel that, and we feel them. It’s just something that you have to see. It’s something that you have to feel.”

Because that’s the thing: At once timeless and timely, Revel in Dimes is best experienced at this very second, in this very moment. You’ve been warned.

Ben Caplan and the Casual Smokers (CA)

Ben Caplan and the Casual Smokers (CA)

Met zijn immense baard is Ben Caplan een prachtige verschijning en als je zijn zwaar doorleefde rokerige whiskey stem hoort, zou je bijna vergeten dat dit talent nog maar 25 levensjaren telt. De muzikale vergelijkingen met Tom Waits zijn onvermijdbaar, mede vanwege die intense vocalen. Samen met zijn band “The Casual Smokers” geeft Ben hier echter een geheel eigen draai aan. Van folky ballades tot stampende klezmer met geraffineerde jazzinvloeden, terwijl alles gebracht wordt met een saloon-achtige poëtische rauwheid. Iets minder vreemd dan Captain Beefhart of Man Man wellicht, al compenseren Ben Caplan & The Casual Smokers dit met hartverwarmende diepte en ijzersterk samenspel.

Herman Brock jr

Herman Brock jr

Herman Brock Jr. is een linkshandige bluegrass-, americana- en bluesmuzikant, multi-instrumentalist en singer-songwriter uit Terneuzen. Het begin 2015 op cd en vinyl verschenen bluegrass-album ‘The Old World’ heeft hij opgenomen met medewerking van the Blue Grass Boogiemen, Joost van Es, Janos Koolen, Jeroen Schmohl, Herman Brock Sr, The Brockettes, The Blue Grass Bunch, Laurens Joensen en vele andere groten uit de top van de Nederlandse bluegrass scene. Het bevat veertien nummers van zijn eigen hand en twee van zijn vader Herman Brock Sr.

 Herman Brock Jr.: "Ik had het idee om iets te doen met verhalen van vroeger uit de streek van waar ik ben opgegroeid. De titel ‘The Old World’ gaat over iemand die zijn heil gaat zoeken in Amerika. Mijn opa en mijn vader vertelden vroeger dat in de jaren '20 veel mensen uit Zeeland met de boot naar Amerika gingen om een beter leven te vinden. En dan vertelde mijn opa dat er mensen terug kwamen met pakken geld. Ze hadden keihard moeten werken, maar ze hadden wel een beter leven dan ze hier hadden achtergelaten. Dat intrigeerde mij als klein mannetje al.”

 Verschillende nummers op het album zijn tekstueel op dit thema gebaseerd, Weer andere teksten zijn meer persoonlijk of gaan over Zeeuwse legendes, zoals het nummer ‘Flyin’ Dutchman’s Curse’, dat verhaalt over Willem van der Decken alias de Vliegende Hollander die volgens de overleveringen in Terneuzen zou hebben gewoond.

'The Old World' leverde Herman Brock Jr. een stortvloed aan lovende reacties op uit de media en optredens op onder meer Lowlands, Naked Song, Roots in the Park en Mañana Mañana.

Mad About Mountains (BE)

Mad About Mountains (BE)

Onder schuilnaam Mad About Mountains bewandelde de Limburgse singer-songwriter Piet de Pessemier (Krakow, ex-Monza) in 2012 de lijn tussen zeemzoete americana en country.  Met ‘Harlaz’, zijn tweede album uit 2014, vergrootte hij het expertisegebied van Mad About Mountains. Versterkt door een volledige band, backing vocals, extra gitaren en blazers schommelt dit album tussen woelige indierock en melancholische country, zonder de puurheid en emotie van Mad About Mountains’ titelloze debuut te verliezen. Alsof Neil Young, The Band, My Morning Jacket en Band Of Horses zich broederlijk rond een kampvuur scharen. Het derde album (release 16 april 2016) is nog meer thuiskomen in de seventies van Crosby, Stills & Nash en Young. Denk: krakende versterkers en vintage drums. Pure, eerlijke songs als balsem voor de ziel, volledig live op 16-track tape recorder ingespeeld in een studio in de Ardennen.  Mad About Mountains is van soloproject uitgegroeid tot een vierkoppige band en deze sound moest ook op het derde album te horen zijn.

Mad About Mountains heeft een uitstekende live reputatie. Je wordt als toeschouwer steeds weer verrast door de pakkende, rustige nummers die afgewisseld worden door gierende gitaren en steeds voorzien zijn van driestemmige samenzang. Mad About Mountains stond in het verleden op tal van Belgische en Nederlandse festivals, waaronder Pukkelpop, Naked Song, Rock Herk en Stille Nacht, en verzorgde supports voor onder andere Israel Nash en J Mascis.

Sun Gods (BE)

Sun Gods (BE)

Sun Gods is het vervolg op Barefoot And The Shoes, de Gentse band die vanaf eind 2016 een time-out van een jaar heeft genomen om een nieuw geluid te ontwikkelen. Daarvoor hebben ze samengewerkt met de getalenteerde jonge producer Roel De Bruyne. Sun Gods heeft een sound die echo’s doet weerklinken uit de jaren tachtig, maar met een prominente actuele twist. Dat gegeven wordt gestaafd met het rijtje artiesten waar ze naar eigen zeggen door zijn beïnvloed. Dat gaat van Peter Gabriel, The War on Drugs, Bon Iver, Suzanne Vega, Haim en Radiohead, tot Paul Simon, Damon Albarn, Nick Drake, Daniel Lanois en David Bowie. Belangrijke troef van de band is zanger Brent Buckler, die met zijn zware doch krachtige stem zijn verhalende teksten iedere song laat klinken als een melodieus epos. In het najaar van 2017 is met ‘Voices’ de eerste single verschenen, in de loop van 2018 verschijnt meer nieuw werk.

Zephaniah OHora (USA)

Zephaniah OHora (USA)

Zephaniah OHora is a Brooklyn-based singer-songwriter and a pillar of the burgeoning New York City Country-Western music community. Beginning in 2013, he served as frontman and vocalist for Honeyfingers. It was here, through two years and hundreds of performances featuring the music of Ernest Tubb, Ray Price, Marty Robbins and others, that Zephaniah's own musical vision began to come into focus. It was also during this time that he befriended fellow Honeyfingers collaborator Jim Campilongo. A series of conversations between the two revealed a mutual love for the Truck Drivin' Country of Red Simpson, Del Reeves, and Dave Dudley. A few impromptu rehearsals later and The 18 Wheelers were born. 

Initially serving as a great excuse to play their favorite trucker anthems and country classics, The 18 Wheelers soon evolved into a showcase for Zephaniah's original material. Assimilating a world-class band of musicians and a dozen songs that harken back to the golden age of country music, 'This Highway' is an album that gives a reverent nod to the past before blazing a brand new interstate through the gridlock of contemporary country. By combining the brash edge of Bakersfield and the slick sonority of the Nashville Sound, Zephaniah Ohora with the help of The 18 Wheelers have forged a new brand all their own. 'This Highway' is a modern classic and a tribute to American Music

Small Time Crooks (NL)

Small Time Crooks (NL)

Small Time Crooks is een old-timey skiffle band met een ruig charakter. Hot, racious, swingy ragtime elementen gepaard met tin pan alley en een aardige portie in whisky verdronken bluegrass zijn tekenend voor hun muziek.

Alles begon op de bodem van een lege fles….

Opgericht in de zomer 2009 door The reverend Zwalfred Hollsteiner (cementmolen zang, contrabass) en Schorsch Heimlich (zang,gitaar, banjo, mandoline) zijn de Crooks in de straten van Den Haag aan het busken en voor een fles Single Malt op kleine podia te zien. In die tijd ging er, ook al tijdens de optredens, behoorlijk veel whiskey doorheen wat nog steeds in songs zoals Two Shots of Evil Booze doordringt. Na het verslijten van enkele gastmuzikanten werd het uiteindelijk tijd voor een serieuze drummer en zo kwam in 2010 Karl Not Marx bij de band. Hij bespeelt het wasbord als een Arubaans vagevuur voorzien van toeters en bellen. Meerstemmigheid, een rap uptempo swingende aanslag en een slappende bass worden de kenmerken van hun muziek. De Crooks spelen steeds grotere shows en beginnen in de underground een naam te worden. Toch miste een element in de muziek net zoals dat er nog een plek aan de tafel in hun oefenruimte vrij was. In mei 2011 kwam Dokter Heinz Doofenschmirtz (zang, gitaar) erbij en zorgde ervoor dat de band compleet werd and all hell broke loose….

Binnen heel korte tijd werden de Crooks al snel een werkelijke underground sensatie. Op de straat, in de clubs, cafés maar ook op festivals zijn de vier heren, altijd netjes in pak, voorzien van heupflessen en bergen van sigaretten steeds vaker terug vinden. Small Time Crooks zijn vier handen op een buik en het commitment is terug te lezen in tattoo ink….

De heren zijn graag-geziene gasten bij Schorem Haarsnijder en Barbier en maakten samen met de Rotterdammers het nummer + videoclip “Never argue with your barber”. Waren al eerder te bezichtigen op Lowlands, Paaspop en de betere BBQ’s.

Vurro (ESP)

Vurro (ESP)

According to the legend, in a remote small village somewhere in the mountains. A farmer lost his cow in a snowstorm. He loved the animal so much that he would not stop looking for it for days. He fainted on the snow and he had a vision, he saw the exact place where the cow was lying. He woke up and walked to 2ind his beloved cow. Wolves had attacked it and it was buried under snow, dying. In its agony the animal ceded his head to the farmer and they became one, giving birth to Vurro : Half man, half cow. He would dedicate his life to spread its message around the world.

With magic coming through his fingers and rhythm running through his veins this animal of the keyboards hits the cymbals with his horns and plays powerful drums with his feet. With bells in his arms and a voice from beyond the grave invites the believers to be transformed in his shamanic ceremony of rhythm and rock and roll.

Vurro, the wild virtuoso, will open the gates of the rough underworld of rock so you can go across dancing.

Mariachi Reloaded (B)

Mariachi Reloaded (B)

Zoals de naam al suggereert, is Mariachi Reloaded een complete heruitvinding van het traditionele Mexicaanse Mariachi genre. De multi-culturele samenstelling van Mexicaanse, Hondurese, Cubaanse en Belgische bandleden zorgt ervoor dat je niet het gebruikelijke “Cielito Lindo' Of 'La Malageña' geserveerd krijgt.

Elke set is even eclectisch als de bezetting belooft: ze springen snel van het ene ritme naar het andere, beginnen een nummer mariachi style, gaan over naar reggaeton en eindigen met een funk groove. Mariachi Reloaded brengt la fiesta en daagt het publiek uit om ze bij te benen!

Andy Frasco (US)

Andy Frasco (US)